Gdy jest się psychologiem, to się martwi o to, by rozwiązać problemy innych. Gdy jest się tatą, to się martwi, by rozwiązać problemy dziecka. Gdy jest się jednym i drugim, to się uczy innych rodziców, by swemu dziecku nie narobili w głowie bałaganu.

Jestem więc i tatą, i psychologiem i nauczę Cię, aktualny lub przyszły rodzicu, jak swemu dziecku możesz nie instalować największych problemów i przygotować je do prawdziwego życia. I tak, i tak, będzie musiało się uczyć na swoich błędach, bo one są potrzebne do budowania siły, odpowiedzialności i mądrości życiowej, ale to nie znaczy, że nie można uniknąć pewnych głupot, które się pokoleniowo powtarza. A powtarza się zbyt często!

Jeśli:

• łapiesz się na tym, że mimo iż zarzekałeś się, że w życiu nie będziesz taki, jak Twój tata albo Twoja mama, to jednak zauważasz u siebie ich zachowania (słowa, emocje, kłótnie, itd.), to znaczy, że powtarzasz pokoleniowe wzorce i prawdopodobnie Twoje dziecko je od Ciebie weźmie.
• kłócisz się z dziećmi i powtarzacie systematycznie określone konflikty, to jesteście razem częścią mechanizmu i wzajemnie ten konflikt tworzycie - i najczęściej jest on nieświadomy i wynika z określonego podziału ról.
• obawiasz się, że zrobisz swemu dziecku jakąś krzywdę i próbujesz usilnie się ustrzec przed zrobieniem im czegoś złego (np. zafundowania przeżycia traumy), to znaczy że nosisz w sobie pretensje do swoich własnych rodziców i jesteś kandydatem do tego, by powtórzyć historię z przeszłości
• obawiasz się, że Twemu dziecku coś złego się stanie i chcąc je chronić, czynisz je uzależnionym i słabym, to gdy Ciebie kiedyś zabraknie (a zabraknie), wówczas będzie im trudno samodzielnie sobie radzić
• uważasz, że dziecko nie będzie takie jak Ty, to się mylisz - nie może takie nie być, bo przez pierwsze cztery lata będzie wszystko (wszystko!) imitował - tak działa ludzki umysł w tym okresie. Nie chodzi o to, by nie imitował, ale byś Ty wiedział, co imituje!
• mówisz swemu dziecku, że ma być jakieś, to może się przestać akceptować i odrzucać w przyszłych, sabotowanych związkach. Nie może być jakieś, może być tylko takie, jakie jest.
• wychwalasz je pod niebiosa niezależnie od tego, czy obiektywnie na pochwałę zasłużyło, to zbudujesz mu fałszywe poczucie własnej wartości, na bazie którego będzie mieć nierealistyczne oczekiwania w stosunku do innych.
• i jest jeszcze dużo więcej tych „jeśli”. Jeśli chcesz wiedzieć, jakich, przyjdź na ten warsztat!

Dla kogo?

• Dla aktualnych rodziców - bo nigdy nie jest za późno, by móc przekazać swemu dziecku, co się zrozumiało. Nauczycielami dla siebie pozostaniecie do końca życia.
• Dla przyszłych rodziców - bo nie ma żadnej szkoły, jaka przygotowuje do jednego z najbardziej odpowiedzialnych zadań na świecie, a powinna być!
• Dla dzieci już dorosłych i jeszcze nie - bo warto, byś wiedział, co już nosisz w głowie albo co może wyjść za jakiś czas.

Wszyscy chcemy dobrze i nikomu z nas to „dobrze” się do końca nie udaje. To normalne, bo jesteśmy ludźmi. Ale możemy mieć wiedzę o tym, jak ustrzec się przed pewnymi błędami i zrozumieć wiele wzorców, jakie nieświadomie powielamy i powtarzamy po naszych rodzicach. Dobrze by było, by na naszym pokoleniu te błędy się skończyły. Ten warsztat jest ważny, i dla Ciebie, i dla innych. Każdy z nas przez to, czego się na nim dowiesz, przechodził bądź przechodził będzie. Rozumiejąc te rzeczy, będzie Ci niepowtarzalnie łatwiej żyć.

Kto prowadzi:

Mateusz Grzesiak - cały dzień

Kiedy:

24 stycznia 2012 (wtorek), od 10:00 do 18:00.

Gdzie:

Warszawa, Centrum Konferencyjne - Warsaw Conference Center w Wola Park, ul. Górczewska 124.

Cena:

390 zł (+ VAT 23%) przy wpłacie do 24 grudnia 2011, później 490zł (+ VAT 23%)